درس مىداد . مباحثه ما اسفار بود ، البتّه من مدت كوتاهى رفتم ، نمىدانم چطور بود كه خيلى علاقه به فلسفه نداشتم ، ما در فقه و اصول بسيار اهتمام داشتيم . در كتاب آثار الحجة از شيخ محمّد رازى دو استاد ديگر براى آيت‌اللّه بهاء الدينى نقل مىكنند كه عبارتند از حضرات آيات : ميرزا محمّد فيض قمى ، و سيد محمّد تقى خوانسارى . شايان ذكر است فقيه اهل بيت حضرت آيت‌اللّه بهاء الدينى با اوتاد زمان ، يعنى فقهاى بزرگوارى چون : سيد احمد زنجانى و ميرزا ابو الفضل زاهدى قمى ، نيز مباحثه كمپانى و جلسهء تبادل علمى داشته‌اند . اجازه اجتهاد و روايت بهاء الدينى ، بدون آنكه درصدد اخذ اجازهء اجتهاد و روايات باشند ، از عالم بزرگوار سيد محمّد تقى خوانسارى اجازه اجتهاد دريافت كردند و محرر اين اجازه هم شيخ الفقهاء شيخ محمّد على اراكى بوده‌اند . ايشان همچنين از علامه محدث حاج شيخ عباس قمى ( صاحب مفاتيح الجنان ) اجازه روايت داشتند . مسافرت به عتبات مباركه بهاء الدينى ( تقريبا ) در 19 سالگى ، به منظور زيارت ائمه هدى عليهم السّلام به عتبات مشرّف شده‌اند ، در مدّت اقامت خود در نجف اشرف در درس فقهاى گرانمايه از جمله : ميرزا محمّد حسين نائينى و سيد ابو الحسن اصفهانى ، شركت مىكرده‌اند . و سيّد از ايشان مىخواهند كه در حوزهء نجف بمانيد . ولى چون سفر ايشان زيارتى و از طرفى هم در اوايل ازدواجشان صورت گرفته بود به ايران بازمىگردند تا در امتثال امر سيّد ، به منظور تحصيل در نجف مقدمات سفر را فراهم كنند ، ولى مشكلاتى پيش مىآيد و ايشان موفق به مراجعت نمىشوند .